Kung Alam Ko Lang Na Ito na Ang Huli
Auteur
Minahal niya ako nang hindi alam kung sino talaga ako, at itinago ko ang katotohanan para lang protektahan siya. Sa huli, ang katahimikan ko rin ang naging dahilan kung bakit siya nawala sa aking mga bisig. Ito ang kwento namin — mula sa unang tingin, hanggang sa huli.
Kabanata 8
Ang Misyon
Isang gabi, tumawag ang superior ko. May misyon — mataas ang risk, kailangang gawin agad, at ako lang, dahil sa karanasan ko, ang kayang gumawa nito. Isang operasyon para hulihin ang parehong grupong pinamumunuan ng lalaking naghahanap sa akin.
"Kung magawa natin ito," sabi ng superior ko, "wala nang dahilan para hanapin ka pa niya. Matatapos ang lahat."
Kailangan kong pumunta. Alam kong kung hindi ko ito gagawin, hindi lamang ako ang nasa panganib — si Elena rin.
"Ilang araw ka lang mawawala?" tanong niya nang gabing sinabihan ko siyang may business trip ako — isa pang kasinungalingan, pero kailangan.
"Isang linggo, siguro," sagot ko, hinawakan ang mukha niya sa aking mga kamay. "Pangako, babalik ako."
"Palagi mong sinasabi 'yan," sabi niya, ngumiti pero may lungkot sa mata. "Palagi ka namang bumabalik naman, kaya okay lang."
Bago ako umalis, ilang sandali akong tumigil sa may pinto, tinititigan siya habang tulog, kinukuha sa isip ang bawat detalye ng mukha niya — ang paraan ng paghinga niya, ang buhok niyang nakakalat sa unan. Hindi ko alam bakit kailangan kong gawin iyon nang gabing iyon. Baka may bahagi sa akin na alam na, kahit hindi ko lubos na maintindihan, na mahalaga ang sandaling iyon.
Bago ako pumasok sa sasakyang maghahatid sa akin sa unang leg ng misyon, tinawagan ko ang isang taong pinagkakatiwalaan ko — isang dating kasama sa ahensya na ngayon ay retirado na, nakatira ilang bahay lang mula sa amin. Hiniling ko sa kanya na bantayan si Elena, kahit paano, habang wala ako.
"May kutob ka ba?" tanong niya.
"Hindi ko lang gustong mag-alala nang wala akong dahilan," sagot ko. Pero sa totoo lang, may kutob nga ako. Isang bagay na hindi ko masabi sa salita, pero pumipiga sa dibdib ko simula pa noong umagang iyon.
Hindi ko alam na sa sandaling iyon, papalapit na ang kaaway sa amin, at hindi na ito magiging katanungan na "kailan" — kundi ng "gaano na lang katagal."
Isang gabi, tumawag ang superior ko. May misyon — mataas ang risk, kailangang gawin agad, at ako lang, dahil sa karanasan ko, ang kayang gumawa nito. Isang operasyon para hulihin ang parehong grupong pinamumunuan ng lalaking naghahanap sa akin.
"Kung magawa natin ito," sabi ng superior ko, "wala nang dahilan para hanapin ka pa niya. Matatapos ang lahat."
Kailangan kong pumunta. Alam kong kung hindi ko ito gagawin, hindi lamang ako ang nasa panganib — si Elena rin.
"Ilang araw ka lang mawawala?" tanong niya nang gabing sinabihan ko siyang may business trip ako — isa pang kasinungalingan, pero kailangan.
"Isang linggo, siguro," sagot ko, hinawakan ang mukha niya sa aking mga kamay. "Pangako, babalik ako."
"Palagi mong sinasabi 'yan," sabi niya, ngumiti pero may lungkot sa mata. "Palagi ka namang bumabalik naman, kaya okay lang."
Bago ako umalis, ilang sandali akong tumigil sa may pinto, tinititigan siya habang tulog, kinukuha sa isip ang bawat detalye ng mukha niya — ang paraan ng paghinga niya, ang buhok niyang nakakalat sa unan. Hindi ko alam bakit kailangan kong gawin iyon nang gabing iyon. Baka may bahagi sa akin na alam na, kahit hindi ko lubos na maintindihan, na mahalaga ang sandaling iyon.
Bago ako pumasok sa sasakyang maghahatid sa akin sa unang leg ng misyon, tinawagan ko ang isang taong pinagkakatiwalaan ko — isang dating kasama sa ahensya na ngayon ay retirado na, nakatira ilang bahay lang mula sa amin. Hiniling ko sa kanya na bantayan si Elena, kahit paano, habang wala ako.
"May kutob ka ba?" tanong niya.
"Hindi ko lang gustong mag-alala nang wala akong dahilan," sagot ko. Pero sa totoo lang, may kutob nga ako. Isang bagay na hindi ko masabi sa salita, pero pumipiga sa dibdib ko simula pa noong umagang iyon.
Hindi ko alam na sa sandaling iyon, papalapit na ang kaaway sa amin, at hindi na ito magiging katanungan na "kailan" — kundi ng "gaano na lang katagal."
Chapter 8
— Kabanata 8 of 12