Between Heartbeats and hard hats
Zy Shin
Zayden, a brilliant nursing student and skilled racer, has always balanced his studies with the thrill of speed, while Sage, a top engineering student, spends his days designing, building, and chasing his ambitions. As two of the university's top students, their worlds seem completely different-until one unexpected accident changes everything.
Hoodie
Hoodie
While I was walking to campus, I saw someone running toward my direction. Before I could react, nabuhusan niya ng iced coffee ang uniform ko.
"Shit," bulong ko. Ngayon pa talaga.
Wait... kilala ko ba 'tong taong 'to? Parang nakita ko na siya dati, pero saan?
"Sorry, pre. Fuck... your—uhm..." sabi niya, halatang nag-panic.
"Don't mind it. Go na, I think late ka na," sabi ko habang tinitingnan ang relo ko.
Napansin ko ring napatingin siya sa relo niya, pero ayaw pa rin niyang umalis dahil sa nangyari sa uniform ko. Puti kasi iyon, kaya kitang-kita ang mantsa ng kape.
"Sorry talaga, pre. Pahiram ko na lang muna itong hoodie ko. Malinis 'yan, pre. Hindi ko pa nga nasusuot 'yan," agad niyang sabi bago pa ako makatanggi.
"Sige na. Kunin ko na lang mamaya sa'yo."
Pagkasabi niya noon, tumakbo na siya palayo, habang naiwan naman ako kasama ang hoodie niya.
Napansin ko rin ang suot niyang uniporme. Engineering ang department niya.
Mga sabog sa aral dagat naman tayo
Jaype:
Ano na, kailan tayo lalangoy?
Buti pa yung baboy, nauna pang lumangoy.
[sends a picture]
Jero:
Kung anu-ano na naman nakikita mo, gago. Hahaha.
Nike:
Tumigil na kayong dalawa. Pareho lang naman kayong gago. HAHAHAHA.
Me:
Guys, may dala ba kayong extra na damit?
Ikaw ba, Jero? May extra kang white uniform?
Jero:
Wala, pre. Nauwi ko na yung huling dala ko.
Why, pre?
Me:
Natapunan kasi ng coffee yung uniform ko.
Yung nakagawa naman, pinahiram ako ng hoodie niya.
Tinago ko na lang ang phone ko at nagpunta sa library. May hahanapin din kasi akong libro. I need that book for my next subject. Nang makita ko na ang hinahanap ko at tapos na ako, nakita ko si Nike na naglalakad sa kabilang aisle.
"Nik, let's race later after class."
"Den? Anong ginagawa mo dito? Sige, after."
"Okay. Tara, cap. Tapos daan tayo sa Engineering."
"May pinopormahan ka sa Engineering Department, Den?" OA talaga minsan mag-react si Nike.
And what? Pormahan? A guy? No way.
"The fuck, pre. Wala. Hahanapin ko lang yung taong nagbigay nito sa'kin kanina nung natapunan ako ng kape."
"Ah, kala ko may pinopormahan ka na. HAHAHAHA."
Anong nakakatawa doon?
"Can I see the hoodie?"
Inabot ko sa kanya ang hoodie. May napansin siya sa manggas nito—may initials na nakatahi.
"LSV?"
Ano 'yon? Initials ba ng pangalan niya? Paano ko naman hahanapin 'yan sa buong Engineering Department? Dapat pala hiningi ko na lang number niya bago siya umalis.
"Oh, I think I know him," sabi ni Nik habang nakangiti.
Ano na naman bang meron sa ngiti ng taong 'to?
"Gago, pre. Ngumiti ka? Siya ba 'yung lagi mong kinukuwento?"
Yeah, bisexual si Nike.
Matagal na naming alam. Umiyak pa nga 'yon noong naghiwalay sila ng boyfriend niya. Gabi-gabi kaming lasing noon. Mahal na mahal niya kasi talaga. Gusto niya pang habulin, pero kalaunan siguro na-realize niyang wala na ring mangyayari. Mahabang kuwento pa 'yon, basta gano'n ang nangyari.
"No, dude. Kilala ko siya kasi kaklase ko siya sa isang subject this sem."
"You know his IG account? Facebook? TikTok? Twitter? O baka may number ka niya?"
"Den, wait. Kalma. Maibibigay mo rin 'yan."
Ngumiti na naman siya.
"Wala raw interest."
Hindi ko na narinig nang maayos ang huli niyang sinabi.
"I know his IG account, pero hindi yata siya active."
"That's fine. I just need to message him about his hoodie."
Pagkabigay ni Nik ng IG account niya, agad ko iyong sinearch.
Ang boring naman ng account niya.
Nakatalikod siya sa profile picture niya, parang stolen shot na ginawa niyang profile photo. Kanina parang madaldal at funny siya, pero kabaligtaran ang sinasabi ng account niya.
@l.s.valkor
0 Posts | 10.9K Followers | 0 Following
Follow | Message
The fuck?
Ang dami niyang followers pero wala siyang fina-follow? Swerte ba kapag na-follow back ka nito?
Tapos wala ring posts. Hindi nga talaga active sa Instagram.
Mas okay sana kung number na lang ang nakuha ko.
Hindi ko namalayang kasama na pala namin sina Jaype at Jero.
Bakit ko ba masyadong iniisip 'to? Ibabalik ko lang naman ang hoodie niya.
"Den, sino 'yan?" tanong ni Jero habang sumisilip sa phone ko.
"Bigay ko sa'yo email niya, Den."
"Why? Active siya sa email?"
Boring na nga sa social media, email pa ang active.
"Yeah. Sabi ng groupmate niya, doon lang daw siya sumasagot. In-email nila siya tungkol sa project."
"Paano mo nalaman 'yon? Magkagrupo kayo?" tanong ni Jaype habang kumakain.
"No. Narinig ko lang."
Sabay tawa.
Gago rin talaga 'to.
"Pre, isa kang certified chismoso. Hindi na talaga nawala 'yan sa'yo," sabi ni Jero habang kinukutos si Nik.
"Aray ha. At anong chismoso? Narinig ko lang naman."
Nagtalo pa talaga ang dalawang 'to.
"Give me his email. I-email ko na siya ngayon."
"Hihingin ko pa. Isesend ko sa'yo mamaya pagkatapos ng race natin."
Natapos ang afternoon classes.
Kailangan ko munang ilabas ang inis ko sa nangyari sa white uniform ko, kaya nauna na akong pumunta sa parking lot para hintayin sila.
Habang naghihintay, napadpad ulit ang tingin ko sa Instagram account niya.
Message ko na kaya siya? Baka sumagot naman. Susubukan ko lang.
@l.s.valkor
10.9K Followers | 0 Posts
You don't follow each other on Instagram.
Message...
Ano na naman sasabihin ko dito? 'Hi, ako yung pinahiram mo ng hoodie. Ibabalik ko lang.' I-delete ko na nga, parang ang pangit ng pagkaka-type ko. Tapos iniisip ko pa kung ano'ng nangyayari sa'kin—gusto ko lang naman ibalik yung hoodie niya. Bahala na nga
@phnx.za
Hi.
I'm Zayden Phoenix, the person whose white uniform
you accidentally spilled coffee on earlier.
I just wanted to return your hoodie.
Reply if you see this. We can meet whenever you're free.
Sent.
Dumating na rin ang tatlo matapos kong maipadala ang message.
Tinabi ko ang phone ko at huminga nang malalim. Bahala na kung mag-reply siya o hindi. Maibabalik ko rin naman sa kanya ang hoodie kahit paano.
Sa ngayon, magpapahinga muna ang utak ko.
Race muna.
Kailangan kong ilabas ang stress na naipon ngayong araw.
May mga bagong salta raw sa circuit, at balak ko silang talunin. Mukhang magandang laban ito, at kung mananalo ako, may maiuuwi na naman akong pera.
May pinag-iipunan kasi ako.
May gustong-gusto kasing bagay ang little sister ko, at gusto ko iyong bilhin para sa kanya.
Three years old pa lang siya.
Eighteen years ang agwat namin, kaya simula nang ipinanganak siya, para ko na rin siyang anak minsan.
She's my little princess.
At kung may bagay man na hindi ko kayang tanggihan, siya 'yon.
I would do anything just to see her smile.
.......................
While I was walking to campus, I saw someone running toward my direction. Before I could react, nabuhusan niya ng iced coffee ang uniform ko.
"Shit," bulong ko. Ngayon pa talaga.
Wait... kilala ko ba 'tong taong 'to? Parang nakita ko na siya dati, pero saan?
"Sorry, pre. Fuck... your—uhm..." sabi niya, halatang nag-panic.
"Don't mind it. Go na, I think late ka na," sabi ko habang tinitingnan ang relo ko.
Napansin ko ring napatingin siya sa relo niya, pero ayaw pa rin niyang umalis dahil sa nangyari sa uniform ko. Puti kasi iyon, kaya kitang-kita ang mantsa ng kape.
"Sorry talaga, pre. Pahiram ko na lang muna itong hoodie ko. Malinis 'yan, pre. Hindi ko pa nga nasusuot 'yan," agad niyang sabi bago pa ako makatanggi.
"Sige na. Kunin ko na lang mamaya sa'yo."
Pagkasabi niya noon, tumakbo na siya palayo, habang naiwan naman ako kasama ang hoodie niya.
Napansin ko rin ang suot niyang uniporme. Engineering ang department niya.
Mga sabog sa aral dagat naman tayo
Jaype:
Ano na, kailan tayo lalangoy?
Buti pa yung baboy, nauna pang lumangoy.
[sends a picture]
Jero:
Kung anu-ano na naman nakikita mo, gago. Hahaha.
Nike:
Tumigil na kayong dalawa. Pareho lang naman kayong gago. HAHAHAHA.
Me:
Guys, may dala ba kayong extra na damit?
Ikaw ba, Jero? May extra kang white uniform?
Jero:
Wala, pre. Nauwi ko na yung huling dala ko.
Why, pre?
Me:
Natapunan kasi ng coffee yung uniform ko.
Yung nakagawa naman, pinahiram ako ng hoodie niya.
Tinago ko na lang ang phone ko at nagpunta sa library. May hahanapin din kasi akong libro. I need that book for my next subject. Nang makita ko na ang hinahanap ko at tapos na ako, nakita ko si Nike na naglalakad sa kabilang aisle.
"Nik, let's race later after class."
"Den? Anong ginagawa mo dito? Sige, after."
"Okay. Tara, cap. Tapos daan tayo sa Engineering."
"May pinopormahan ka sa Engineering Department, Den?" OA talaga minsan mag-react si Nike.
And what? Pormahan? A guy? No way.
"The fuck, pre. Wala. Hahanapin ko lang yung taong nagbigay nito sa'kin kanina nung natapunan ako ng kape."
"Ah, kala ko may pinopormahan ka na. HAHAHAHA."
Anong nakakatawa doon?
"Can I see the hoodie?"
Inabot ko sa kanya ang hoodie. May napansin siya sa manggas nito—may initials na nakatahi.
"LSV?"
Ano 'yon? Initials ba ng pangalan niya? Paano ko naman hahanapin 'yan sa buong Engineering Department? Dapat pala hiningi ko na lang number niya bago siya umalis.
"Oh, I think I know him," sabi ni Nik habang nakangiti.
Ano na naman bang meron sa ngiti ng taong 'to?
"Gago, pre. Ngumiti ka? Siya ba 'yung lagi mong kinukuwento?"
Yeah, bisexual si Nike.
Matagal na naming alam. Umiyak pa nga 'yon noong naghiwalay sila ng boyfriend niya. Gabi-gabi kaming lasing noon. Mahal na mahal niya kasi talaga. Gusto niya pang habulin, pero kalaunan siguro na-realize niyang wala na ring mangyayari. Mahabang kuwento pa 'yon, basta gano'n ang nangyari.
"No, dude. Kilala ko siya kasi kaklase ko siya sa isang subject this sem."
"You know his IG account? Facebook? TikTok? Twitter? O baka may number ka niya?"
"Den, wait. Kalma. Maibibigay mo rin 'yan."
Ngumiti na naman siya.
"Wala raw interest."
Hindi ko na narinig nang maayos ang huli niyang sinabi.
"I know his IG account, pero hindi yata siya active."
"That's fine. I just need to message him about his hoodie."
Pagkabigay ni Nik ng IG account niya, agad ko iyong sinearch.
Ang boring naman ng account niya.
Nakatalikod siya sa profile picture niya, parang stolen shot na ginawa niyang profile photo. Kanina parang madaldal at funny siya, pero kabaligtaran ang sinasabi ng account niya.
@l.s.valkor
0 Posts | 10.9K Followers | 0 Following
Follow | Message
The fuck?
Ang dami niyang followers pero wala siyang fina-follow? Swerte ba kapag na-follow back ka nito?
Tapos wala ring posts. Hindi nga talaga active sa Instagram.
Mas okay sana kung number na lang ang nakuha ko.
Hindi ko namalayang kasama na pala namin sina Jaype at Jero.
Bakit ko ba masyadong iniisip 'to? Ibabalik ko lang naman ang hoodie niya.
"Den, sino 'yan?" tanong ni Jero habang sumisilip sa phone ko.
"Bigay ko sa'yo email niya, Den."
"Why? Active siya sa email?"
Boring na nga sa social media, email pa ang active.
"Yeah. Sabi ng groupmate niya, doon lang daw siya sumasagot. In-email nila siya tungkol sa project."
"Paano mo nalaman 'yon? Magkagrupo kayo?" tanong ni Jaype habang kumakain.
"No. Narinig ko lang."
Sabay tawa.
Gago rin talaga 'to.
"Pre, isa kang certified chismoso. Hindi na talaga nawala 'yan sa'yo," sabi ni Jero habang kinukutos si Nik.
"Aray ha. At anong chismoso? Narinig ko lang naman."
Nagtalo pa talaga ang dalawang 'to.
"Give me his email. I-email ko na siya ngayon."
"Hihingin ko pa. Isesend ko sa'yo mamaya pagkatapos ng race natin."
Natapos ang afternoon classes.
Kailangan ko munang ilabas ang inis ko sa nangyari sa white uniform ko, kaya nauna na akong pumunta sa parking lot para hintayin sila.
Habang naghihintay, napadpad ulit ang tingin ko sa Instagram account niya.
Message ko na kaya siya? Baka sumagot naman. Susubukan ko lang.
@l.s.valkor
10.9K Followers | 0 Posts
You don't follow each other on Instagram.
Message...
Ano na naman sasabihin ko dito? 'Hi, ako yung pinahiram mo ng hoodie. Ibabalik ko lang.' I-delete ko na nga, parang ang pangit ng pagkaka-type ko. Tapos iniisip ko pa kung ano'ng nangyayari sa'kin—gusto ko lang naman ibalik yung hoodie niya. Bahala na nga
@phnx.za
Hi.
I'm Zayden Phoenix, the person whose white uniform
you accidentally spilled coffee on earlier.
I just wanted to return your hoodie.
Reply if you see this. We can meet whenever you're free.
Sent.
Dumating na rin ang tatlo matapos kong maipadala ang message.
Tinabi ko ang phone ko at huminga nang malalim. Bahala na kung mag-reply siya o hindi. Maibabalik ko rin naman sa kanya ang hoodie kahit paano.
Sa ngayon, magpapahinga muna ang utak ko.
Race muna.
Kailangan kong ilabas ang stress na naipon ngayong araw.
May mga bagong salta raw sa circuit, at balak ko silang talunin. Mukhang magandang laban ito, at kung mananalo ako, may maiuuwi na naman akong pera.
May pinag-iipunan kasi ako.
May gustong-gusto kasing bagay ang little sister ko, at gusto ko iyong bilhin para sa kanya.
Three years old pa lang siya.
Eighteen years ang agwat namin, kaya simula nang ipinanganak siya, para ko na rin siyang anak minsan.
She's my little princess.
At kung may bagay man na hindi ko kayang tanggihan, siya 'yon.
I would do anything just to see her smile.
.......................
Chapter 1
— Hoodie of 2