BEFORE GOODBYE

Kinabukasan, mas maaga kaysa dati ang dating ni Zeph.

Hindi dahil excited siya sa research project.

Kundi dahil ayaw niyang marinig ang sermon ng adviser kung siya pa ang huling darating.

"Uy!" bungad ni Thea habang inilalapag ang bag sa katabing upuan. "Ready ka na sa partner mo?"

"Hindi."

"Ba't ang bilis ng sagot?"

"Kasi siya 'yung partner ko."

Napatawa si Thea.
"Hindi naman siya mukhang masamang tao."

"Hindi nga. Mukha lang laging galit."

Bago pa makasagot si Thea, pumasok na ang adviser.

"Okay, class. Since paired activity ito, lumipat muna kayo sa mga partner ninyo."

Nagsimulang mag-ingay ang buong classroom.

May mga tuwang-tuwa.

May mga nagrereklamo.

At mayroon ding tahimik lang na lumipat ng upuan.

Isa na roon si Cael.

Umupo siya sa bakanteng upuan sa tabi ni Zeph at inilapag ang laptop niya sa mesa.

"Good morning," bati ni Zeph.

"...Morning."

"Wow. Mas mahaba na 'yan kaysa kahapon."

Napatingin si Cael sa kaniya.
"Was that supposed to be funny?"

"Konti."

"I don't get it."

"Okay."
Napailing na lang si Zeph.
"Ang hirap naman kausap nito."

"Your topic is about renewable energy," sabi ng adviser. "You have two weeks to finish your presentation."

Pagkatapos magbigay ng instructions, umalis na ang teacher.

Tahimik ang classroom.

Lahat ay nagsimula nang magplano.

Except...

Sina Zeph at Cael.

"So..." basag ni Zeph sa katahimikan.

"What?"

"Paano natin sisimulan?"

Cael opened his laptop.
"I already made an outline."

Napakurap si Zeph.
"...Ha?"

"I started last night."

"Last night pa?"

"I don't like cramming."

"Eh hindi pa nga tayo nag-uusap."

"I know."

Napabuntong-hininga si Zeph.
"Okay... overachiever."

"I'm being prepared."

"Pareho lang 'yon."

"Not really."

Napailing siya habang natatawa.
Hindi niya alam kung maiinis ba siya o matatawa.

Makalipas ang ilang minuto, inilapit ni Cael ang laptop.
"You can read this."

Tahimik na binasa ni Zeph ang laman.
Maayos.
Malinis.
Kompleto.
"Ikaw lang gumawa nito?"

"Yes."

"Ang sipag mo."

"I just did what needed to be done."

Napatingin si Zeph sa kaniya.
"Hindi talaga marunong magbiro."

"May problema ba?" tanong ni Cael.

"Wala."

"You've been staring."

"Hindi ah."

"You were."

"Edi sorry."

"I wasn't asking for an apology."

Napairap si Zeph.
"Nakakairita talaga."

Lunch break.

Habang kumakain sina Zeph at Thea sa canteen, biglang umupo si Sienna sa harap nila.

"Hi, Zeph."

Napatingin silang dalawa.
Hindi naman sila close.
"May kailangan ka?"

Ngumiti si Sienna.
"About kay Cael."

Napatingin si Thea kay Zeph.
"Anong tungkol sa kanya?"

"Pwede bang magpalit tayo ng partner?"
Diretsong tanong ni Sienna.

Nagulat si Zeph.
"Ha?"

"I mean... mas close kasi kayo ni Thea. Baka okay lang sa adviser kung kami na lang ni Cael."

Tahimik na tumingin si Zeph sa kaniya.
Tapos ngumiti.
"Sorry."

Akala ni Sienna ay papayag na siya.
Pero...
"Hindi ako ang kausapin mo."

"Ha?"

"Teacher natin ang pumili. Kung gusto mong magpalit, sa kanya ka magpaalam."

Nawala ang ngiti ni Sienna.
"I was just asking nicely."

"And I answered nicely."

Tumayo si Sienna.
"Fine."

Pagkaalis nito, napabuga ng hangin si Thea.
"Girl..."

"Ano?"

"Alam mo bang maraming may gusto kay Cael?"

"So?"

"Baka pag-initan ka."

Napailing si Zeph.
"Hindi ko naman kasalanan."

Pagbalik nila sa classroom, nadatnan nilang tahimik na nagbabasa si Cael.
Umupo si Zeph sa tabi niya.
"May nangyari?"
tanong nito nang hindi inaalis ang tingin sa libro.

Napatingin si Zeph.
"Huh?"

"You look annoyed."

"...Halata?"

"A little."

Ngumiti siya.
"May kumausap lang."

"I see."

"Curious ka ba kung sino?"

"Not really."

"Ang boring mo talaga."

Napatingin si Cael sa kaniya.
"I get that a lot."

Napatawa si Zeph.

At sa unang pagkakataon...
Hindi nairita si Cael sa tawa niya.
Pagkatapos ng klase, nagpasya silang dumaan muna sa library para simulan ang research.

Tahimik ang buong lugar.
Habang nagsusulat si Zeph, napansin niyang seryosong-seryoso si Cael sa laptop.

"Cael."

"Hm?"

"Pwede magtanong?"

"You just did."

Napatawa siya.
"Grabe ka."

"Go ahead."

"Bakit parang ayaw mo makipag-usap sa mga tao?"

Huminto si Cael sa pagta-type.
Hindi siya agad sumagot.
"I just prefer silence."

"That's sad."

"It's peaceful."

"Magkaiba 'yon."

Nagkatinginan sila.
Sa pagkakataong iyon, parang pareho silang may gustong sabihin.
Pero walang nagsalita.
Hanggang sa...

"Excuse me."

Napalingon sila sa librarian.

"Library closes in ten minutes."

"Thank you, Ma'am," sagot ni Zeph.

Habang nag-iimpake sila ng gamit, biglang nawalan ng ilaw.
"Brownout?" bulong ni Zeph.

Ilang segundo ang lumipas bago bumukas ang emergency lights.
Mahina ang ilaw.
Tahimik ang paligid.

"Takot ka sa dilim?" tanong ni Cael.

"Hindi."

"Good."

"Bakit?"

"Because I don't."

Napailing si Zeph.
"Ang yabang mo."

A faint smile escaped Cael's lips.
"You talk too much."

"And yet..."

Napangiti rin si Zeph.
"...hindi ka naman umaalis."

Hindi sumagot si Cael.

Pero sa unang pagkakataon...
Hindi rin siya agad tumalikod.