BEFORE GOODBYE

Monday mornings at St. Augustine Academy were always the same.

Maingay ang hallway. May mga estudyanteng naghahabol ng assignment, may mga natutulog pa habang naglalakad, at may mga teachers na paulit-ulit na pinapapasok ang mga late.

Sa gitna ng lahat ng iyon, may isang babaeng naglalakad habang abala sa pagbukas ng chocolate milk.

"Zeph, dahan-dahan!" natatawang sabi ni Thea Fernandez, ang best friend niya.

"Hindi ako mahuhulog."

"Hindi ikaw ang inaalala ko. 'Yung gatas mo."

Napangiti si Zephra Monteverde.
"Sana sinabi mo, para ikaw na lang uminom."

"Huwag na. Baka may laway na."

"Arte."

Nagkatinginan sila bago sabay na tumawa.

Ganito halos araw-araw ang eksena nilang dalawa.

Si Zeph ang klase ng taong kayang gawing masaya ang simpleng umaga.

Hindi siya school beauty.

Hindi rin honor student.

At lalong hindi siya influencer ng school na lahat gustong maging kaibigan.

Simple lang siya.

Palaging nakapusod ang buhok. Walang make-up. Madalas pa ngang gusot ang manggas ng uniform niya dahil lagi siyang nagmamadali.

Pero kung may isang bagay na gusto ng mga tao sa kanya, iyon ang ugali niya.

Hindi siya mahilig manghusga.

At hindi rin siya natatakot magsalita kapag may mali.

Kaya kahit minsan napapagalitan siya ng teachers...

Hindi iyon sapat para baguhin kung sino siya.

Habang paakyat sila sa second floor, napansin nilang halos lahat ng estudyante ay nasa may corridor.

May nagsisigawan.

May nagtutulakan.

May mga babaeng halos hindi na mapakali.

Napakunot ang noo ni Zeph.
"Anong meron?"

Lumingon si Thea.
"Hindi mo alam?"

"Dapat ba?"

"May bagong transferee."

"Edi... welcome."

"Zeph."

"Hmm?"

"Sobrang gwapo raw."

Napahinto si Zeph.
"Okay."

"'Okay' lang?"

"Oo."

"Girl, buong school halos hindi na mapakali."

"Tapos?"

Napailing si Thea.
"Ewan ko ba sa'yo."

Ngumiti lang si Zeph bago ipinagpatuloy ang paglalakad.

Hindi niya maintindihan kung bakit maraming nahuhumaling sa isang taong hindi pa naman nila kilala.

Para sa kanya...

Gwapo lang 'yon.

Wala nang iba.

Pagdating nila sa classroom, mas maingay pa roon.

Halos lahat ng babae ay nasa harapan ng salamin.

May nag-aayos ng buhok.

May nagre-retouch ng lip tint.

May nagpa-practice pa ng ngiti.

Napaupo si Zeph sa upuan niya sa pinakadulong row.

"Ang aga-aga, may pageant ba?" pabulong niyang tanong kay Thea.

"Puwede ka ba talagang manahimik kahit limang minuto?"

"Hindi."

Tumawa si Thea.

Bago pa sila makapag-usap ulit, bumukas ang pinto.

Pumasok ang adviser nila.
"Good morning, class."

"Good morning, Ma'am."

"Please settle down."

Unti-unting natahimik ang buong silid.
"May bago tayong classmate."

Parang sabay-sabay napahawak sa buhok ang mga babae.

May ilan pang umayos ng upo.

Napailing na lang si Zeph.
"Grabe naman..."

Lumakad papasok ang isang matangkad na lalaki.

Malinis ang uniporme.

Maayos ang buhok.

May suot na relo.

At seryoso ang mukha.

Hindi siya ngumiti.

Hindi rin siya lumingon sa paligid.

Tumigil siya sa harapan.
"I'm Cael Reyes."
Malalim ang boses.

Simple lang ang pagpapakilala.

Pero sapat na iyon para magbulungan ang buong klase.

"Ang pogi..."

"Parang model."

"Transfer student daw galing Manila."

Tahimik lang si Cael.
Parang wala siyang naririnig.

"Welcome to St. Augustine, Mr. Reyes," nakangiting sabi ng adviser. "You can sit beside Miss Monteverde."

Napatingin si Zeph sa bakanteng upuan sa tabi niya.
"Ako pa talaga?"

Tahimik na lumapit si Cael.

Pagkaupo niya, inilapag niya ang bag at isang makapal na libro sa mesa.

Hindi siya nagsalita.

Hindi rin siya tumingin kay Zeph.

Napatingin si Zeph sa kanya saglit bago bumulong...
"Hi."

Lumingon si Cael.
"...Hi."

Iyon lang.
Bumalik na ulit siya sa librong hawak niya.

Napakurap si Zeph.
"Wow. Ang ikli."

Lumipas ang unang dalawang subject nang halos hindi sila nag-uusap.
Tuwing may tinatanong ang teacher, maikli lang sumagot si Cael.

Confident.

Diretso.

At laging tama.

"Correct, Mr. Reyes."

"Very good."

"Excellent."

Narinig ni Zeph ang bulong ng mga kaklase niya.
"Honor student yata."

"Ang talino na, ang gwapo pa."

"Perfect."

Napairap siya.
"Perfect? Hindi pa nga nagsasalita nang mahaba."

Pagsapit ng recess, nagsilabasan ang halos lahat.

"Zeph, canteen tayo!" sigaw ni Thea.

"Mauna ka na. Susunod ako."

"Sige."

Naiwan mag-isa si Zeph sa classroom.
Habang isinasara niya ang notebook, biglang may nahulog na ballpen sa sahig.
Gumulong iyon papunta sa ilalim ng desk ni Cael.

"Teka lang..."

Yumuko siya para pulutin iyon.
Kasabay no'n, yumuko rin si Cael.

Tok!

Nagkabungguan ang noo nilang dalawa.
"Auch!"

Napaatras si Zeph habang hinihimas ang noo.
"S-sorry!"

Tahimik na hinawakan ni Cael ang noo niya.
"You should've told me."

"I was about to."

"You moved too fast."

Napatawa si Zeph.
"Kasalanan ko pa?"

"I didn't say that."

"Pero parang gano'n."

Napabuntong-hininga si Cael.
"You laugh a lot."

Napangiti si Zeph.
"Problem ba 'yon?"

"No."

"Good."

Tahimik ulit.

Ilang segundo silang walang imik.
Hanggang sa iniabot ni Cael ang ballpen.
"This is yours."

"Thanks."

"You're welcome."

Bago makalabas si Cael ng classroom, bigla siyang nagsalita nang hindi lumilingon.
"And..."

Napakunot ang noo ni Zeph.

"...Next time, don't dive under someone's desk without warning."
Natigilan siya.
Tapos...

Napahalakhak siya.
"Grabe, OA!"

Hindi na sumagot si Cael.

Nagpatuloy lang siya sa paglalakad.

Pero hindi napansin ni Zeph...

Na bahagyang umangat ang sulok ng labi nito.

Halos hindi na mapansin.

Pero...

Ngumiti siya.

Sa unang pagkakataon noong araw na iyon.

Kinahapunan, bago tumunog ang bell, nagsalita ang adviser.
"Class, listen."

Tumahimik ang lahat.
"Starting tomorrow, you'll be working on a research project."

May mga napaungol agad.
"But don't worry."

Ngumiti ang adviser habang hawak ang class record.
"I already chose your partners."

Isa-isang binasa ang mga pangalan.
Hanggang sa...
"Zephra Monteverde..."
Napatingin si Zeph.
"...with Cael Reyes."

Napatigil siya.
"Ano?!"

Napatingin si Thea sa kanya at napangisi.
"Congrats."

"Anong congrats diyan?"

Sa kabilang row, tahimik lang na isinara ni Cael ang notebook niya.
Mukhang wala rin itong balak mag-react.

Pero sa pinakalikod ng classroom...

May isang pares ng matang hindi natuwa sa narinig.

Tahimik na pinisil ni Sienna Villamor ang hawak niyang ballpen habang nakatitig kina Zeph at Cael.