Pamilya.

I'm the oldest daughter, and I have 3 younger siblings 2 boys and 1 girl, ako yung pinakamatanda at pinaka ayaw ng pamilya, grade 8 ako nong na ramdaman ko yung gantong trato galing sa pamilya ko.
"ano? di kapa babangon jan? wala kana ngang kwentang anak nag fefeeling señora kapa" gising sakin ni mama.
"ma, mamaya nako babangon, buong gabe ako nag review ma, 10 pa naman pasok ko eh" sagot ko naman sa kanya.
"abay, sasagot ka pa? eh anong pake alam ko kung 10 pa pasok mo? at tsaka mag linis ka ng bahay, mag luto ka ng pagkain ng mga kapatid mo" dagdag sermon ni mama sa'kin.

dali-dali nakong tumayo galing saking kama kasi baka di matigil yung bunganga ni mama pag di kopa sinunod.
Tumungo ako sa kusina at binuksan ang ref para tignan kung ano yung pwedeng lutuin, may nakita akong manok na na hiwa na kaya kinuha ko ito at hinugasan ng maagi.

"ma yung manok lulutuin ko ha" sigaw ko kay mama mula kusina hanggang sala.
"oo, bilisan mo jan ma lelate na mga kapatid mo" sigaw pabalik ni mama sa'kin.
"opo" sagot ko naman.

dali dali akong humihiwa ng mga sangkap sa lulutuin kung adobo.
(FAST-FORWARD.)

"ito na po luto na po" sabi ko kay mama
"matutulog na po muna ako" dagdag ko naman
tinignan lang ako ni mama ng masama at di na nag salita pa, dali dali nakong umakyat sa taas kasi 7:28 pa lang naman makakatulog pa'ko. Nilock ko yung pinto ko tsaka nag earpods para di rinig ang mga sigawan sa labas nag set din ako ng alarm para di ako ma late.

FAST-FORWARD

kringg kringg kringg...

"ughhh..." sabay tayo ko
tumayo nako sa kama para kumain ng breakfast ko, ng pag dating ko sa kusina at kukuha na sana ako ng ng kanin para kakain pag bukas ko ng kaldero wala ng laman.
"MA..! wala ng kanin" sigaw ko
"abay mag saing ka, wag kang tamad" sagot naman ni mama
"ma, kaganina andaming kanin dito eh" inis kong sagot sa kanya.
"abay malamang kumain kami, tsaka nandito kanina pinsan mo eh, kaya kumain din, tsaka mag luto kana rin ng ulam mo, na ubos nadin" sagot ni mama sa'kin.
Inis na inis nako kay mama dahil di man lang ako tinirhan ng kanin at ulam na ako naman mismo nag luto, pero di nako sumagot sa kanya kasi baka mag bubungangaan na lang kami buong araw.
Umakyat nako sa taas at kinuha yung mga gagamit ko sa pag ligo, pumunta nako ng banyo para maligo.

FAST-FORWARD

"ma, alis nako" sigaw ko kay mama na nasa sala naka higa habang nag seselpon.
tumingin lang s'ya sa'kin, umalis na'ko dahil mag ti10 na rin kasi tsaka may exam pa kaming kukuhain.
"put* wala pala akong pamasahe" nag papanik na sabi ko, tumakbo ako pabalik ng bahay para humingi ng Pera kay mama.
"ma, pahingi ako pamasahe" sabi ko pag bukas ko ng pinto.
"pera nanaman, ano ba akala mo sakin nagsusuka ng pera? wala rin namang kwenta yang pag aaral mo" sagot ni mama sakin
"ma, sampong peso lang naman hinihingi ko eh kahit di mo na ako bigyan ng baon ko kahit pamasahe na lang ma" paiyak kung sagot sa kanya.
"kahit humingi ka ng baon sa'kin di rin naman kita bibigyan kasi wala akong ma ibibigay sa'yo, na bigay kona lahat sa mga kapatid mo" sagot ni mama sa'kin.
"ma, anak n'yo ba talaga ako?" tanong ko sa kanya habang pumupunas ng luha ko"
"ano nanamang kagag*hang tanong yan?" sabi n'ya.
"kasi ma ang unfair kasi, lahat ng hinihingi ng mga kapatid ko nabibigay mo naman, ako ma sampong peso lang hinihingi ko ma, pamasahe ko lang papuntang school" sabi ko sa kanya habang nanginginig na yung boses ko.
"oh ayan sampong peso, tama na yang drama mo" sabi n'ya sakin sabay hagis ng sampong peso sa'kin.
"hindi na ma, hindi nako hihingi, napagod nadin kasi akong humingi ng humingi sa'yo, sumbat lang din naman at sermon matatanggap ko bago moko bigyan eh, diba? tatakbo na lang ako" sabi ko sa kanya sabay labas sa pinto at sinerhan ito ng subrang lakas.

umiiyak akong tumatakbo papuntang school kasi subrang inis nako sa kanya, naiisip ko na lang si tatay(lolo ko), pano kaya pag andito pa s'ya diba? di ako mag hihirap ng ganto.


FAST-FORWARD

nasa school nako kaya dali dali nakong tumakbo ulit papuntang room.
"thanks god di ako na late" sabi ko sa sarili ko
"oh bes, bakit hingal na hingal ka?" tanong sa'kin ni larene.
"tumakbo lang ako eh HAHA" patawa kung sabi.
"tumakbo? mula sa inyo? siraulo ka ba?" dagdag n'ya pa, sabay batok sa'kin pero di naman subrang lakas.
"di kasi ako binigyan ni mama ng pamasahe, kaya no choice ako" sabi ko naman habang nag lalakad papunta upuan ko.
"hays, tapos yung mata mo namamaga pa... sandali nga chain, umiyak ka ba?" dagdag n'yang tanong sakin habang tinitignan ng ma igi yung mga mata ko.
"sira hindi, sa hangin yan kita nganing tumakbo ako" pakunwari kung sagot sa kanya

larene is my best friend, s'ya yung nanjan kapag kailangan ko talaga ng tulong, s'ya din yung bumibigay sakin ng pagkain or pera pambili ng pagkain at pamasahe.

FAST-FORWARD

nasa kalagitnaan kami ng exam ng bigla akong nahilo at biglang nawalan ng malay.
"ma'am si chain nawalan ng malay" sigaw ng kaklase ko.
"bes, chain gising" gising sakin ni larene.
"tumawag kamo ng nurse dali, ms chain, ms chain" uyog na gising sakin ni ma'am.
"ma'am nandito na si ma'am nurse" sigaw ng isa ko pang kaklase.
"ano nang yari sa kanya? bakit subrang putla?" tanong ng nurse.
"ma'am tumakbo lang kasi yan kanina papuntang school" sagot ni larene
"buhatin nyo dalhin nyo sa clinic" sabi ni ma'am sa mga kaklase kung lalaki.
dali-dali nila akong binuhat at dinala sa clinic.
"kamusta si chain ma'am?" tanong ng adviser namin.
"dahil sa gutom, pagod at antok ata dahilan ng pagkawala ng malay n'ya, nanginginig kasi buong katawan n'ya at tsaka yung nga labi n'ya subrang putla" sagot ng nurse.
"di kasi s'ya binigyan ng pamasahe kanina ng mama n'ya ma'am, tsaka baka di s'ya kumain kanina kasi subrang nagmamadali s'ya tapos pag dating n'ya sa room naka hawak s'ya sa tyan n'ya" sabi naman ni larene.

part 2?