Accidentally Meeting You Season 2 "The Next Generation"
Khin
From a dream to an unexpected meeting of fate. until the three of us met again, no longer in a dream
CHAPTER 2: The Dream That Isn't Mine
Thursday. 2AM. Thesis week.
Natulog ako sa studio. Pagod na pagod. Amoy oil paint at kape.
At dun ko siya nanaginip.
*Rooftop. Ulan.* Malakas. Pero hindi ako nababasa.
May lalaki. Nakatayo sa edge. Naka-white hoodie. Basang-basa buhok.
Hindi ko makita mukha niya. Nakatago sa dilim.
Pero lumingon siya dahan-dahan.
At bago pa siya magsalita... narinig ko na pangalan ko.
_“Zion... hanapin mo ko.”_
Boses malalim. Medyo paos. Galit? Malungkot? Hindi ko alam.
Nagising ako. 3:03AM. Pawis na pawis. Diblahan tibok ng puso ko.
“Bakit... bakit alam niya pangalan ko?” bulong ko sa dilim.
Kinabukasan, punta ako agad sa Alon House.
“Tito Mateo,” hingal ako. “Nanaginip ako.”
Kinuwento ko lahat.
Tumahimik si Tito Mateo. Tumingin siya sa lumang picture nila ni Tito Elias sa pader. Yung picture nila sa rooftop, 20 years ago.
“Ganyan din kami nagsimula ni Elias, anak,” sabi niya. Boses pino. “Panaginip muna. Bago ang totoong buhay. Bago ang ‘Accidentally Meeting You’.”
“Kaya... totoo yun?”
“Hindi ko alam, Zion,” ngiti niya. Malungkot pero may pag-asa. “Pero kung nanaginip ka... ibig sabihin hinahanap ka rin niya.”
Natulog ako sa studio. Pagod na pagod. Amoy oil paint at kape.
At dun ko siya nanaginip.
*Rooftop. Ulan.* Malakas. Pero hindi ako nababasa.
May lalaki. Nakatayo sa edge. Naka-white hoodie. Basang-basa buhok.
Hindi ko makita mukha niya. Nakatago sa dilim.
Pero lumingon siya dahan-dahan.
At bago pa siya magsalita... narinig ko na pangalan ko.
_“Zion... hanapin mo ko.”_
Boses malalim. Medyo paos. Galit? Malungkot? Hindi ko alam.
Nagising ako. 3:03AM. Pawis na pawis. Diblahan tibok ng puso ko.
“Bakit... bakit alam niya pangalan ko?” bulong ko sa dilim.
Kinabukasan, punta ako agad sa Alon House.
“Tito Mateo,” hingal ako. “Nanaginip ako.”
Kinuwento ko lahat.
Tumahimik si Tito Mateo. Tumingin siya sa lumang picture nila ni Tito Elias sa pader. Yung picture nila sa rooftop, 20 years ago.
“Ganyan din kami nagsimula ni Elias, anak,” sabi niya. Boses pino. “Panaginip muna. Bago ang totoong buhay. Bago ang ‘Accidentally Meeting You’.”
“Kaya... totoo yun?”
“Hindi ko alam, Zion,” ngiti niya. Malungkot pero may pag-asa. “Pero kung nanaginip ka... ibig sabihin hinahanap ka rin niya.”
Chapter 7
— CHAPTER 2: The Dream That Isn't Mine of 7